Schaduw

20/01/2012 § Een reactie plaatsen

Slechts een schaduw

een hele vage

van de vrouw

die je was

die je ging worden

die in je zit

die eruit wil

maar niet denkt te kunnen

 

Ik wil schudden

je meenemen

maar mijn hand

veroorzaakt slechts

een verontrusting

een rimpeling

een herinnering

aan het leven buiten de grot

 

Lieve schaduw,

Daar, in het licht,

staat een vrouw

 

 

Advertenties

Een kleurrijk geheel van tegenstrijdige cognities

16/01/2012 § 1 reactie

Een jaar of 12 was ik, toen het nagespeelde proces over de moord op John F. Kennedy op televisie te volgen was.  Een prominente rol daarin speelde de foto van Lee Harvey Oswald, met in de ene hand een communistische krant, en in de andere hand het moordwapen.  Zo’n prachtig bewijs is natuurlijk te mooi om waar te zijn.  De FBI fabriekte bij mij het omgekeerde resultaat dan beoogd – ik leerde niet meer altijd te geloven wat ik zag.

Dit blijkt nu in 2012 een belangrijke les.  Niet alleen zijn we al jaren met Photoshop gewend aan verdraaiingen van de werkelijkheid, inmiddels krijgen we via zoekmachines en sociale media allerlei voor ons op maat gesneden informatie.  En toch maken mensen zich hier erg druk over, vanuit een wens te kunnen vertrouwen op een objectieve werkelijkheid.  Mensen, voor eens en voor altijd: die is er dus niet!  Het is een mythe, zo oud als Methusalem!

Niet alleen historisch gezien wordt gekleurde informatie altijd al gepresenteerd als zijnde waarheid, ook ons eigen brein doet dit.  Er zijn namelijk allerlei conflicterende stukjes werkelijkheid, waarin ons brein een afweging moet maken wat het kiest.  Er moet één cognitie weggemoffeld worden ten faveure van de andere, omdat ze naast elkaar niet goed werken.  Om lekker te kunnen roken moet je brein die gedachten over ongezonde longen en kanker wegduwen; je denkt dan liever aan die opa die toch oud is geworden, ook al rookte hij twee pakjes per dag.  Onbewust ga je het zelf geloven en je voelt je stukken beter door deze cognitieve dissonantie.  Het is dan ook een sterk survival-mechanisme (al duurt de survival in het voorbeeld met roken wellicht iets korter!), heel handig.  Je blijft alleen zitten met een wereld waarin andere mensen zichzelf juist een andere richting uitgeredeneerd hebben, en dan heb je dus geen overeenstemming.  Beter maar mee leren leven dus, al die waarheden.

Stilte is soms het laatste woord

12/01/2012 § Een reactie plaatsen

“Wilt u een spaarkaart?”

“Nee, dank u.”

“Maar u hoeft alleen maar…”

“Nee hoor, dank u.”  (Glimlach)

“Maar dan krijgt u … ?! …”

(Glimlach)

Het leven klopt

07/01/2012 § 2 reacties

Het leven klopt.

Het leven klopt, op je deur, als er iets niet klopt

Iets dat niet je hart doet kloppen

Maar je een kloppend hart bezorgt

En kloppende aderen in je nek van klotsend cortisol.

Je voelt het op je klompen aan, als er iets niet klopt

Toch trek je de schoen aan, die niet past

Klampt je, tegen de stroom in, vast

Hou er toch mee op.

Waar ben ik?

Je ziet het archief van januari, 2012 om Merlijn Slothouber - van Oortmerssen.