Voeding: westerse armoede en werkelijke rijkdom

30/01/2018 § Een reactie plaatsen

Mijn dochter is 4.  Ze zit nu bijna een jaar op school.  Een school met Natuur&Techniek als focuspunt, vernieuwend onderwijs en duurzaamheid in haar visie en met een hoog percentage hoogopgeleide ouders.  Naast de zoete traktaties van jarige kinderen (gemiddeld zo’n 25), afscheid van vertrekkende kinderen, deelt de PABO-stagiair ook gummibeertjes uit als ze afscheid neemt, en faciliteert de school ongezond eten bij het pleinfeest, met verschillende Sintmomenten, het kerstdiner, zelfs bij het Voorleesontbijt.  Ik stuit op begrip bij directeur en leerkracht, maar echt beleid is er niet.  Natuurlijk tref ik ook verstandige ouders, de BSO heeft gelukkig een sterkere richtlijn.  Maar.

Naast school wordt mijn dochter uitgenodigd op kinderfeestjes, waar blauwe taarten, patat en frikadellen, én een afscheids-lolly blijkbaar tot het vaste repertoire horen.  Ik spreek af met moeders op terras, waar de andere kinderen al met een ijsje op het terras zitten, oké het is warm, ik bestel ook een ijsje voor mijn dochter.  Bij de Xenos staat een bak snoep voor het grijpen bij de kassa, de vrouw van de kleermaker vraagt gelukkig nog netjes of ze een snoepje mag…  Je moet nogal sterk in je schoenen staan om meestal ‘Nee’ te zeggen.

Bij een kritische noot krijg ik holle argumenten als “het is toch feest”, “andere ouders doen het ook”, “af en toe mag toch wel”.  En de mooiste: ik moet de controle loslaten.  Over wat er mijn prachtige kind ingaat.  Had ik al genoemd dat ze 4 is?

Kan het alleen gezellig zijn als er grote hoeveelheden suikerbommen en niet-voedsel met kunstmatige toevoegingen worden geconsumeerd?  Wat een armoede!  Want armoede is het.  Iedereen weet waar suiker en vet toe leiden.  Dat ongezond voer steeds goedkoper wordt, slinkse marketing strategieën met mooie plaatjes en lage plaatsing in de supermarkt het ouders moeilijk maken.  En dat in Amerika de miljoenen mensen in de onderklasse gezond voedsel niet meer kunnen betalen, met alle verdrietige gevolgen van dien.  Armoede dus.

Voor ze op school zat, hebben we wel eens een familielid moeten wijzen op ons idee over suiker.  Dat af en toe heus niet erg is, maar dat we zo blij zijn dat ze komkommertjes op de bank als snack ervaart, dat ze de suikervrije koekjes nog lust.  Want opvoeding is één en al conditionering.  Het gaat ook om de smaak.  En inderdaad, sinds ze op school zit, is snoep de heilige graal.

Suiker is verslavend.  De mens heeft een natuurlijke hang naar zoete smaken, want, in eerder tijden, toen we nog voldoende in bomen klommen, overleefde je als je het fruit wist te vinden.  Des te belangrijker dus – nu we meer eten dan nodig en minder bewegen dan nodig –  dat we onszelf en elkaar conditioneren op gezonde voeding en beweging.

Waarom voeren weldenkende mensen elkaar en mijn kind dan zoveel rotzooi?

Aardig gevonden willen worden is een valkuil.  Het snelle effect van ‘verwennerij’ is scoren bij kinderen.  Gebrek aan aandacht compenseren met een snoepje, been there, done that, maar echt blij worden ze er niet van, ze wilden immers… aandacht!  En te vaak in deze valkuil creëert emotionele eters, dáár krijg je als opvoeder pas een schuldgevoel van.  Wees sterk, ook als steun voor andere dappere ouders.  Als je van iemand houdt, wil je toch dat ze gezond opgroeit?  School en ouders hebben toch de taak om het goede voorbeeld te geven?

En dan heb ik het nog niet over de kipnuggets en knakworstjes, die ongevraagd op het menu staan.   Naast ongezond heb ik nog wat bezwaren.  Als je dan geen oog hebt voor dierenleed, dan toch zeker wel voor het milieu, de toekomst van de planeet, voor onze kinderen?  Call me a hippie, maar ik loop graag in de frisse lucht in het bos.  En u?

Dus. Ik pleit voor

  • een geleidelijke cultuurverandering. Laten we beginnen met de hoeveelheden.  Ja, ze mag best het koekje dat bij mijn koffie wordt geserveerd.  Maar dat was het dan voor die dag.  Geniet er maar van!  Hebben we meteen een mindfulness-training te pakken. En verder zijn stukjes paprika, toastjes hummus, worteltjes, dadels, komkommertjes, tomaatjes, 1001 soorten fruit, ongezouten nootjes etc. zeer in trek als middagsnack.  Wat een rijkdom, toch?
  • samen sterk opvoeden, ondersteun elkaar met je visie: ‘Toffe fruittraktatie!”
  • en gewoon niet steeds voorzetten en dus beleid maken, maakt het iedereen gemakkelijker. Op mijn werk zetten we elkaar fruit voor, in plaats van taart.  Het kan.  Wees creatief.

Laten we elkaar echt voeden en fruit en olijven weer tot de werkelijke heilige graal maken.  Samen lukt het!

Afbeeldingsresultaat voor fruit en groente snack

Advertenties

Inspiratie uit eigen Ghetto

09/07/2015 § Een reactie plaatsen

Mijn dochter (2) en ik trekken er graag op uit, maar soms spelen we gewoon even op het speelplaatsje op de hoek in de achterstandswijk waar we wonen. Gisteren ontmoetten we daar Angel-Lynn (4) en haar moeder. De meisjes speelden vrolijk samen met stokjes in de modder. Ik sprak de moeder.

Na wat eerste clichés, waag ik het er op. “Goh, het valt me op dat Angel-Lynn haar voortanden al kwijt is, wisselt ze zo jong al?” “Nee, d’r grote tanden, dat zal nog wel even duren…” “Ach, is ze gevallen?” “Nee, het komt door d’r flesje. Angel-Lynn wil altijd drinken ’s nachts. D’r doekje en d’r flesje. Je weet wel, zo’n baby-flesje. Tja. Dus dronk ze altijd een paar flesjes ’s nachts. D’r tanden werden zo rot, dat ze getrokken zijn een paar maanden geleden!”

(het dringt nu pas tot me door dat er meer dan water in die flesjes heeft gezeten. Het duurde even. Eerst dacht ik dat er een ongelukje moest zijn gebeurd met een toch wel erg hard flesje ofzo)

“Oei, en nu is het wachten dus, op haar nieuwe tanden” “Ja, dat duurt dus waarschijnlijk nog een paar jaar. Tja, ze heeft gewoon zo’n dorst ’s nachts. Maar nu heeft ze geen flesje meer, ze pakt alleen soms een beker.”

Ik durf niet meer te vragen wat er in de beker zit. Ik hoop heel hard op water. Wat een verdriet. In 2015. Wat zou het meisje nog meer te eten en te drinken krijgen? Het is wel weer inspiratie voor mijn werk (ik organiseer jeugdprojecten rond taal en ontwikkeling), alle kansen krijgen in de wereld begint toch wel met een gezonde start. En een gebit.

Aan de slag maar weer.

Gezond Oosters 10-minuten maaltje

12/06/2012 § Een reactie plaatsen

– water koken voor de noedels, zout

– stukjes courgette en schijfjes wortel in de hete zonnebloemolie-wok

– champignonnetjes en uiringen erbij

– verse gember en theelepel honing (gembersaus kan ook) erbij, vuur lager

– noedels in kokend water

– enkele knoflooktenen in schijfjes in de wok, stukjes (zongedroogde) tomaat, wat chilipeper, beetje Chinese 5 spices poeder (toko), scheut sojasaus

Uiteindelijk alles bij elkaar en handje ongezouten cashewnoten erover, mmmm!

Surf & Turf

22/02/2012 § 2 reacties

Vandaag kwam ik nogal vermoeid uit mijn werk, met een bakje verse dragon en wat kastanjechampignons onder de arm.  En toen gebeurde er dit:

Surf & Turf

– kook volkoren pasta

– doe een gesnipperde rode ui, een pangasusje (gewoon uit de vriezer) in stukken in de bakpan

– schijfjes kastanjechampignon erbij, en een handje garnaaltjes (ook uit vriezer)

– voeg nu crème fraiche, verse dragon, scheut witte wijn en sliertjes Serranoham toe, even in laten koken

– witte peper en eventueel wat zout…

Serveer er een glaasje van de witte wijn bij en geniet!

Waar ben ik?

Je bekijkt nu de Eten & drinken categorie van Merlijn Slothouber - van Oortmerssen.