Kleine lettertjes en een verrekijker

30/07/2014 § Een reactie plaatsen

Als atheïst (atheïst-die-probeert-agnost-te-worden, maar daar hebben we het een andere keer nog wel eens over) moet ik de religieuzen onder ons minimaal één ding nageven: er is een hemel en een hel. Er is altijd een ‘onderwereld’ en dus een bovenwereld geweest, maar deze gaat een andere vorm aannemen.

Traditioneel is er altijd wel een elite geweest die het goed heeft, meestal rijkgeborenen, en een massa die meer aan de basis van het bestaan leeft. Inmiddels ligt het anders.

Het mooie van het informatietijdperk is dat, als deze je enigszins aangereikt wordt, informatie voor iedereen toegankelijk is en dat je -in theorie in elk geval- als dubbeltje makkelijker een kwartje kunt worden. Met enige boerenslimheid en een opleiding kun je je milieu ontstijgen.

Het verschil tussen dubbeltje en kwartje zit echter niet meer alleen in hoeveel geld je weet te vergaren. Het gaat erom of je de kleine lettertjes kunt lezen en ze kunt interpreteren, en of je in staat bent iets verder te kijken dan je neus lang is.

Want wat heb je aan sociale mobiliteit en geld als je vroegtijdig, tijdens het eten van een doos autochtone folklore-boterbabbelaars, sterft aan een hartvervetting*?

Om gezond en vrolijk te leven, is in onze complexe voedselindustrie inmiddels een Phd. in Gezonde Voedingskunde vereist. Dat je even doorhebt dat glucosestroop net zo bere-ongezond en verslavend is als suiker, dat bio de helft van de tijd niet zo bio is en dat die zogenaamd gezonde vis wel in de chemicaliën gezwommen heeft, maakt het bijna ondoenlijk om het goed te doen.

Gemak diende de mens. Diende. Vroeger. Want inmiddels is gemak de grootste vijand van de moderne mens geworden. We gaan aan gemakzucht ten onder. Op persoonlijk vlak brengt te weinig bewegen en ongezond eten je naar de oever van de Styx, en dan zijn er de plasticsoep en andere milieurampen die de aarde niet bepaald veranderen in een Honderd Bunderbos. Mensen die niet investeren in het leven, maar het passief aan zich voorbij laten trekken, zijn niet gelukkig. Voor mooie dingen moet je nou eenmaal een beetje je best doen.

Je ziet al dat een kleine groep met middelen, kennis en een langetermijnvisie zonnepanelenreservaten gaan bouwen, met hun zelfverbouwde groenten, om met elkaar een klein paradijs te scheppen. Maar voor anderen zal de wereld een vieze, zieke hel worden, ontstaan door onwetendheid, frituurvet en gemakzucht.

Laten we onze kinderen leren de kleine lettertjes te lezen en iets verder te kijken dan vandaag. Laten we geen snoep met aantrekkelijke plaatjes op kinderooghoogte leggen en een bovenwereld scheppen vol onbespoten aardbeien. Laten we ze leren creatief te zijn en moeite te doen voor een mooiere leefomgeving. Laten we proberen die betere wereld niet alleen voor een kleine elite te realiseren, maar groots en sociaal.  Dan hoef je alleen naar de hel als we er met z’n allen écht alles aan gedaan hebben je in de gezonde en vrolijke hemel te houden!

* uit: Het Sprookje van het Verwijfde Prinsje (Prof. Zuurbeckje vertelt), van de lp ‘Hallo, Wij Zijn Theo En Thea!’, 1986

Advertenties

In de rij jammere fenomenen: afgunst

30/10/2013 § Een reactie plaatsen

Ooh!  Wat kunnen vrouwen toch jaloers zijn op elkaar!  Zij heeft iets wat ik niet heb!  Zij is mooi!  Zij heeft altijd geluk!  Meiden, realiseer je nou dat niemands leven vanzelf gaat. Dat als je mensen echt kent, je er achter komt dat ieder z’n strijd heeft.

Het is hard, als anderen wel een leuke relatie hebben, en het bij jou niet wil vlotten. Maar zou jij die kerel van haar echt op je bank willen? Hij ziet er misschien goed uit, maar hij heeft gewoontes die jij niet kan uítstaan, geloof me.  Jij wilt een kind, en al je vriendinnen hebben er al twee? Vond ik vóór mijn dochter ook niet makkelijk, maar ik heb geprobeerd mee te genieten van het geluk om me heen.  En te zien wat ik wel had.  Naast de grote dingen des levens, waarvan een ieder inmiddels wel weet dat het daar niet echt om gaat, zijn ook eigenschappen doelwit van de jaloerse vrouw. ‘Dat zij dát durft aan te kaarten! Dat zou ik ook wel willen durven!’ Nou, dat wil je helemaal niet, want als jij zelf die kooltjes uit het vuur haalt, ben jij dus ook degene die de deksel op je neus krijgt. En dát vergeet de afgunstige medemens.  Het hoofdstuk uiterlijkheden is misschien wel de grootste afgunststressveroorzaker onder de dames.  Denk er eens over na: zijn die bloedmooie vrouwen echt gelukkiger?  Snuift Kate Moss coke omdat ze het zo voor elkaar heeft? En Marilyn? Het lijkt me een heel gedoe, al die verwachtingen, al die huwelijken, al die eenzaamheid.  En al die afgunst van de vrouwen om je heen, niet te vergeten…

En nog even voor de ladies die denken dat mijn leven vanzelf gaat (hoewel ik als model en actrice niet echt ver ben gekomen, ha ha), maar toch gezegend ben met een lekkere bos haar en lange benen: Sexy is een state of mind.  Zit niet in de lengte van de benen. Ik ben een groot voorstander van een glimmend accentje op de welgevormde lippen, maar zonder een vrolijke oogopslag erboven, helpt dat geen zier. En die vrolijke oogopslag heb je nou eenmaal niet altijd.  Daarbij vergt er goed uitzien en je lekker voelen enige discipline. Sporten, smeren, niet alles eten wat voor je neus komt etc., het is elke dag weer een keuze.  Wat ben jij bereid ervoor te doen?

Afgunstig zijn heeft, zoals alle negatieve dingen waar mensen aan vast houden, blijkbaar ook z’n voordeel. Als het gras toch groener is bij de buren, hoef jij je best niet te doen voor je eigen gazonnetje. Gewoon afgeven op die ander, dan lijkt het niet aan jou te liggen. Het is een vorm van de verantwoordelijkheid afschuiven, wat zo jammer is, want alleen verantwoordelijkheid némen voor je leven, brengt je ergens.  Maar ja, wel saai om op het terras of op de bank niet meer in de jury te zitten natuurlijk.

Vis in een jasje van Pecannoten

18/05/2013 § Een reactie plaatsen

– witvis, (maakt niet uit, als ze maar duurzaam is)

– eerst door een badje van karnemelk, 1 ei en zout (evt. wat kruiden)

– dan dippen in bedje van broodkruim en gestampte pecannoten met paprikapoeder en cayennepeper

– bakken in zonnebloemolie, 2 x 3 minuten

– serveren op gebakken aardappeltjes en mexicaanse groenten, ernaast gemengde sla met komkommer en verse munt

Mmmm!  Enjoy!

Waar ben ik?

Je bekijkt nu de Uncategorized categorie van Merlijn Slothouber - van Oortmerssen.